Donderdag 29 juli 2010 Verkeersdoolhof.

Het was weer erg vroeg vanochtend… Op de één of andere manier zijn wij altijd de geluksvogels die dauw mogen trappen in “Het Vrouwenhof”. Dit jaar startten we om half negen, een half uurtje later dan we gewend zijn. Dat kon de pret natuurlijk niet drukken, we reden OMMERS met de gele petten.

Tijdens het wachten zagen we de wolken plaats maken voor een – toen nog wat laf- zonnetje en namen we alle verkeersregels nog eens goed door. Sommigen hadden braaf voor het slapen gaan nog gestudeerd, anderen vonden dat zij met VWO-plus niet nog in de regels hoefden te duiken.

En toen het doolhof in. Het is toch mooi om te zien dat zij elk jaar weer beweren de route foutloos te hebben afgelegd. Dit jaar zijn zij er zo zeker van dat zij hun ijsbonnen ervoor op het spel hebben gezet. We zullen zien…

Net als elk jaar ontdoen wij ons van de, nog duidelijk aanwezige, energie in speeltuin “De Kade”. Stuiterend en voetballend zijn de “grote” jongens dan ook weer even klein.

Om 13.00 uur springen wij weer op de fiets en barst het feest zo los dat “De Distel” en “Cinto” het feestje mee kunnen vieren. Want dat is; ELKE DAG EEN FEESTJE! Zo voelen we ons dit jaar net een pinguin, een pinguin… of een tomatenplukker. Dat is wat door de speakers galmt. In ieder geval een stuk beschaafder dan de muziek die uit de wagen achter ons komt. Al denken wij dat dit meer te maken heeft met hun nieuwe ploegleider.

Vanavond nog het avondprogramma en de prijsuitreiking. Spannend. Daarna maken wij ons op voor een nieuwe etappe, een nieuw feestje en natuurlijk de veldrit!

Iedeen veel plezier en succes,
De jongens en meiden van Sundance